1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας.
2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.
pandemonio.word@gmail.com
Θα είμαστε εκεί σαν τέχνη για την τέχνη.
η τέχνη δεν μπορεί να ανασάνει τίποτα εκτός από τις στάχτες της.
Ωχρά Σπειροχαίτη λοιπόν μετά από καιρό.
Βίλλα Αμαλίας σε στιγμές από τα παλιά με τον κόσμο να ξεχειλίζει.
Νέοι, παλιοί, συμβατοί και ασύμβατοι.
Όμορφες εικόνες.
Δυνατά νεύρα και έντονα συναισθήματα στο αφιέρωμα-φόρο τιμής για όσους υπέφεραν στην Μακρόνησο.
Κατα τα άλλα ο κόσμος έδειξε να το απολαμβάνει ενώ ήταν εμφανές ότι μερικοί είτε βρισκόντουσαν πρώτη φορά στην βίλλα είτε έβλεπαν πρώτη φορά το συγκρότημα.
Εκκωφαντικές μελωδίες, δυνατές συναισθηματικές αναταράξεις, νοσταλγία και γενικώς ήχοι που ήταν η καλύτερη παρέα , την χρονιά που φεύγει, στις δύσκολες ώρες της σκοπιάς.
Η μελαγχολία που προκαλούν οι στίχοι του γκρουπ δεν είναι ότι καλύτερο για τις στιγμές που νιώθεις να πνίγεσαι από τον εμετό των αρνητικών συναισθημάτων σου αλλά….
Υ.γ. Άλλος για Βέλγιο;;;;;; Ε ρε γέλια…ελάτε τώρα που γυρνάει…εύκολες οι προβλέψεις τελικά.
Λοιπόόόν…θα (ξανά)γίνω λίγο δυσάρεστος..
Ωραία…live,τέχνη,δυνατή ποίηση μπλα μπλα κουλουπού κουλουπού ….αλλά γιατί το “αλφάδι” δίπλα στο όνομα του ποιητή ;; Δε μπορούνε να ζήσουνε αυτοί οι άνθρωποι χωρίς σύμβολα ;
ίσως γιατί αν δεν υπήρχε η τέχνη, η ποίηση, το μπλα μπλα και το κουλουπού, αυτό το “αλφάδι” να μην σήμαινε και πολλά πράγματα σήμερα. η μουσική των Ω.Σ. ήταν άλλωστε πάντοτε βαθιά πολιτική, με μια έννοια που βρίσκουμε σπάνια στις μέρες μας και που ξεφεύγει από τα στεγανά που κάνουν κάποιους να αηδιάζουν. και είναι από τους λίγους, τους ελάχιστους από τους λίγους, που όχι μόνο φέρουν αυτό το “αλφάδι”, αλλά μπορούν και να το τεκμηριώσουν με το έργο τους.