die doofe(n) lawine(n)…

 

ένα τραγουδάκι για τους νεοναζί…

Spiel mit mir

Watching the planets…

Lose Your Soul…

 

ίλιγγος…

αντι-ο σ’ ένα γερασμένο κόσμο που κοιμάται μακάρια γλείφοντας το μπιμπερό της αδιαφορίας

”Είμαστε εδώ για να πούμε ένα ΑΝΤΙ…Ο  σ’ ένα γερασμένο κόσμο που κοιμάται μακάρια γλείφοντας το μπιμπερό της αδιαφορίας…

από μέρα σε μέρα…

Οι ίδιες ταπεινώσεις πάλι σήμερα, τα ίδια λάθη, οι συμβιβασμοί, το δουλικό χαμόγελο μπροστά σε εκείνον που περιφρονείς,
το όρθιο μαχαίρι, που σφάζεις μέσα σου και αυτόν και το χαμόγελό σου, η μοναξιά,
η μεταμέλεια, η οδυνηρή σου ανάγκη για μεγάλες πράξεις που δεν έγιναν ποτέ,
τα φαγωμένα σου τακούνια, το ακαθόριστο αίσθημα μιάς τρομερής σου αξίας,
μιας δύναμης αφανέρωτης που την κρύβεις με επιμέλεια για τη μεγάλη ώρα,
και μαζί η πικρή υποψία πως δεν κρύβεις τίποτα, και πως εκείνη
η μεγάλη ώρα δε θα ‘ρθει ποτέ..

Τ.Λ.

HAPPINESS IS REAL WHEN SHARED…

το μάθημα της ανατομίας

And Nothing Else Matters…

για μάγισσες διψάει ο δροσερός πρίγκηπας…

λήξις

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γιατί αυτό που θαυμάζεις σήμερα,
Να ξέρεις πως δεν διαρκεί για πάντα…

Γ.Τ.Χ

Κρίνε για να κριθείς…

Κι όχι αυταπάτες προπαντός.
το πολύ πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς
προβολείς μες στην ομίχλη.
Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν
με τη μοναδική λέξη : ζω.
“Γιατί”, όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο
φίλος μου ο Τίτος,
“Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες.
Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα”.
Έστω.
Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς.

Μ.Α. Ο Στόχος 1971

 

*Painting:Garden Of Earthly Delights (Hieronymus Bosch)…between 1480 to 1505

νομενκλατούρα