Αρχείο για την κατηγορία 'Δαιμο-νέα'
ίλιγγος…
”Είμαστε εδώ για να πούμε ένα ΑΝΤΙ…Ο σ’ ένα γερασμένο κόσμο που κοιμάται μακάρια γλείφοντας το μπιμπερό της αδιαφορίας…
από μέρα σε μέρα…
Οι ίδιες ταπεινώσεις πάλι σήμερα, τα ίδια λάθη, οι συμβιβασμοί, το δουλικό χαμόγελο μπροστά σε εκείνον που περιφρονείς,
το όρθιο μαχαίρι, που σφάζεις μέσα σου και αυτόν και το χαμόγελό σου, η μοναξιά,
η μεταμέλεια, η οδυνηρή σου ανάγκη για μεγάλες πράξεις που δεν έγιναν ποτέ,
τα φαγωμένα σου τακούνια, το ακαθόριστο αίσθημα μιάς τρομερής σου αξίας,
μιας δύναμης αφανέρωτης που την κρύβεις με επιμέλεια για τη μεγάλη ώρα,
και μαζί η πικρή υποψία πως δεν κρύβεις τίποτα, και πως εκείνη
η μεγάλη ώρα δε θα ‘ρθει ποτέ..
Τ.Λ.
And Nothing Else Matters…
λήξις
Γιατί αυτό που θαυμάζεις σήμερα,
Να ξέρεις πως δεν διαρκεί για πάντα…
Γ.Τ.Χ
νομενκλατούρα
τζουκ μποκς 1
Αποδίδουμε μουσική δικαιοσύνη στις νέες κυκλοφορίες, υποκειμενικά και προκατειλημμένα.
-Αύριο είναι του αγίου Βαλεντίνου και εσύ δεν γιορτάζεις.
-Τίποτα άλλο έχεις να μου πεις;
Τα τύμπανα του συναισθηματικού πολέμου των Savage Republic χτύπησαν (επιτέλους) ξανά στην Αθήνα και μας έκαναν να νιώσουμε περίεργα γιατί είναι λίγες οι φορές που νιώθει κανείς κάτι έτσι όπως ακριβώς το ένιωσε την πρώτη φορά. Ανατριχίλες, ευτυχία, νιρβάνα. Η διάρροια των αισθήσεων μέσα απο το διονυσιακό Παν-Δαιμόνιο των SR που παραμένουν αναλλοίωτοι στο χρόνο και μας αναγκάζουν να εκλιπαρούμε για..λίγο ακόμα.
Continue reading ‘Savage Republic-14.1.2010-Sentimental Noise Vol.2′
αντίο MuZine
Με λύπη μας μάθαμε ότι το εξαιρετικό (και μοναδικό στο επίπεδό του) μουσικό περιοδικό MuZine δεν θα συνεχίσει την κυκλοφορία του. Η ανακοίνωση των συντακτών κάνει λόγο για “οικονομικές δυσκολίες” -γεγονός πέρα για πέρα κατανοητό, αφού είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιβιώσει ένα τέτοιο έντυπο σε μια εποχή όπου η ενημέρωση (γενικότερα) προσφέρεται δωρεάν μέσω διαδικτύου.
Λογικό μεν, απαράδεκτο δε. Κι αυτό γιατί μιλάμε για ένα μουσικό fanzine (με την παλιά καλή έννοια) που δεν τσιγγουνευόταν ούτε σε περιεχόμενο, ούτε σε αισθητική, και περιμέναμε ο κόσμος να το αγκαλιάσει. Ίσως ο τόπος να μην σηκώνει τέτοια εγχειρήματα. Ίσως το μόνο που μας αξίζει είναι τα free press με όλιγον χαβαλέ-ολίγον lifestyle και ολίγη από μητροπολιτική τουριστοκουλτούρα. Να τα ξεφυλλίζουμε στις καφετέριες για ένα δεκαλεπτάκι, να διαβάζουμε τις αγγελίες μήπως και μας ερωτεύτηκε καμια πατσαβούρα στο μετρό και μέχρι εκεί. Ίσως η αγορά σηκώνει μόνο “Πίστα” για τους γαρυφαλλορίπτες και “Δίφωνο” για τους έντεχνους με τα λαχούρια.
Δυστυχώς, το έντυπο γενικά χάνει έδαφος ανεπανόρθωτα και ΑΥΤΟ ΝΑΙ, είναι κρίση. Η κρίση δεν χτυπάει την κουδούνα μόνο για τους παπουτσάδες της Ερμού και τα spreads των χρηματιστών, αλλά και πράγματα ίσως πιο σημαντικά, πιο ουσιαστικά για την ποιότητα της ζωής μας, όπως αυτά που μας ψυχαγωγούν αληθινά, μας περνούν νέα ερεθίσματα και προέρχονται από δουλειές δημιουργικών ανθρώπων -φυσιολογικά πράγματα δηλαδή, όχι ανακυκλωμένες μπουρδόσουπες σε συσκευασία τσέπης.
Εμείς από την πλευρά μας ευχόμαστε στα παιδιά της συντακτικής όμαδας να συνεχίσουν την ποιοτική δουλειά με όποιον τρόπο διαλέξουν στη συνέχεια.
the final countdown
Το Παν-Δαιμόνιο σας εύχεται καλές γιορτές.
PAUSE
