Αρχείο για την κατηγορία 'Μα-νι-φέ-στο'
21
Ιαν
12
Lose Your Soul…
13
Νοε
11
HAPPINESS IS REAL WHEN SHARED…
02
Νοε
11
το μάθημα της ανατομίας
01
Νοε
11
And Nothing Else Matters…
20
Μαρ
11
λήξις
Γιατί αυτό που θαυμάζεις σήμερα,
Να ξέρεις πως δεν διαρκεί για πάντα…
Γ.Τ.Χ
08
Μαρ
11
Κρίνε για να κριθείς…
Κι όχι αυταπάτες προπαντός.
το πολύ πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς
προβολείς μες στην ομίχλη.
Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν
με τη μοναδική λέξη : ζω.
“Γιατί”, όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο
φίλος μου ο Τίτος,
“Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες.
Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα”.
Έστω.
Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς.
Μ.Α. Ο Στόχος 1971
*Painting:Garden Of Earthly Delights (Hieronymus Bosch)…between 1480 to 1505
Μοναχικός, θλιμμένος και μίζερος.
Ανεξέλεγκτος και αλκοολικός, καταπιασμένος από την ανάγκη του να καταγράψει τις φωνές όλων μας.
Μια πορεία συνώνυμη με μια αέναη ταλάντωση μεταξύ παρακμής και ανασύνταξης. Από την μία τα δάκρυα της εξαθλίωσης και από την άλλη το νέκταρ της περιπέτειας που του προσέφεραν οι συνεχείς αναζητήσεις του.
Πέθανε ασυμβίβαστος και μόνος.
47 ετών.
“… οι μόνοι που αξίζουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται για να ζήσουν, να μιλήσουν, να σωθούν, που ποθούν τα πάντα την ίδια στιγμή, αυτοί ποτέ δεν χασμουριώνται ή δεν λένε κοινότυπα πράγματα αλλά καίγονται, καίγονται, καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά.”
Jack Kerouac
24
Σεπ
10
Για το αρχείο…
30
Αυγ
10
Μαρία Νεφέλη…
Την ώρα που μες στα γραφεία τους απεγνωσμένα
κρεμασμένοι απ’ τα τηλέφωνά τους
παλεύουν για ένα τίποτα οι χοντράνθρωποι
ανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτα
καταμουντζουρωμένος αλλ’ ευκίνητος
σαν καπνοδοχοκαθαριστής
κατεβαίνεις απ’ τον Έρωτα έτοιμος να ιδρύσεις
μια δική σου λευκή παραλία
χωρίς λεφτά
γδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ’ αστέρια
και μ’ οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα…
Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
Ο.Ε.
-Αύριο είναι του αγίου Βαλεντίνου και εσύ δεν γιορτάζεις.
-Τίποτα άλλο έχεις να μου πεις;
