14
Jul
16

Παν-Δαιμόνιο στα απόνερα του facebook

Πίσω στο 2006, σε μια εποχή που είναι ήδη έτη φωτός μακριά μας,
δυο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό δάσος της παρωδίας αποφάσισαν να βάλουν σε τάξη το χάος στο μυαλό και να επικοινωνήσουν ήχους, μελωδίες, στίχους και ορθούς παραλογισμούς μέσα από την τότε μπλογκ-όσφαιρα. Ύστερα από
μια πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια στέγασης σε έναν host φτιαγμένο από άχυρο και τσίχλα, κατέλυσαν στον σοφά ταξινομημένο κώδικα της wordpress και το Παν-Δαιμόνιο επιτέλους
έβαλε ένα κεραμίδι πάνω από την ξέφρενη λογοδιάρροιά του και τα πολλά, μανιασμένα του ακούσματα, κάπου που θα μπορούσε να αποκαλέσει «σπίτι» μέχρι τον επόμενο κατακλυσμό.

Ο χρόνος πέρασε και άφησε τα σημάδια του τιμωρώντας και χτίζοντας στην άμμο. Μετά από ένα μάτσο κυκλοθυμικές κρίσεις, προσωπικές ανακατατάξεις και διαβολικά ανεμομαζώματα,
ξαναβρεθήκαμε στο σημείο 0, από αμφίρροπα σημεία εκκίνησης, αποτίοντας φόρο τιμής στο παλιό μας σπίτι και μεταφέροντας τα πρόχειρα απλωμένα συμπράγκαλά μας στο γιουσουρούμ ψυχών που κάποιοι λένε facebook, για να δυσφημίσουμε την πραμάτεια μας και να γελάσουμε με τον υστερικό τραγέλαφο της σύχρονης (ψηφιακής [;]) ζωής, κάτω από μπλε φάσες, στον αστερισμό του όρθιου αντίχειρα.

Αράξτε, διαβάστε, ακούστε και διασκεδάστε λοιπόν…
Μοιραστείτε αν επιθυμείτε και καταναλώστε ανεύθυνα άλλο ένα κεφάλαιο της ανθρώπινης κωμωδίας.

Γιατί, τί πιο απλό… ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ

Με εκτίμηση,
Η ασύντακτη ομάδα του Παν-Δαιμόνιο
τώρα, για τώρα και για πάντα

20
Jun
16

Ιλισσός / Όλα ήταν αλήθεια κι όλα ήταν ψέμα

07
Jun
16

Meine Welt

«Εδώ και χρόνια, βαδίζω πλάι σ’ ένα φάντασμα που μου μοιάζει, και το οποίο ζει σ’ έναν θεωρητικό παράδεισο, σε στενή επαφή με τον κόσμο. Για πολύ καιρό πίστευα πως όφειλα να το ακολουθώ. Πάει, τέλειωσε».

03
May
16

Ωδή στην ασφυξία

«βλέποντας έναν ετερόκλιτο κόσμο, θα τον ήθελες τελείως ομοιόμορφο.

Μόνο εσύ αισθάνεσαι αλλιώτικος, μοναδικός.

Διακρίνεσαι, διαπρέπεις, θριαμβεύεις – μόνος σου…»

Μ.Α

24
Apr
16

Οιδίππους τυραννούμενος

Εζούσα τις πιο βαθιές μου λεπτομέρειες καθώς αργά ο έρμος διανύω την κόλαση

περιμένοντας καρπούς απ’ τα ψέματα πάλι την όσφρηση του βίαιου μυαλού μου

κι ο θάνατος αχολογούσε άρωμα μητέρας βόσκοντας έρωτα στην αναισθησία των άστρων ανεπαίσχυντα.

Λοιπόν η άβυσσος ο καταπιώνας που δεν κοπάζει.

Δικό μου είναι αυτό το βιβλίο η δάκνουσα λαλιά κι η ανάγνωση.

Δεν έχω κανένα δικαίωμα στην ευτυχία.

Ν.Κ.

31
Mar
16

this cunted circus never ends

25
Mar
16

Η μόνη χαρά στη ζωή είναι ν’ αρχίζεις.-

 

υ.γ. Cesare Pavese




Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Αυγούστου 2016
Δ T Τ T Π S S
« Jul    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Φακέλωμα

Clicks

  • 91,454

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.