20
Οκτ.
06

Το Θέατρο Του Παραλόγου

00.jpg

Παρατηρώ καθημερινά τα ευτράπελα της ελληνικής τηλεόρασης και προσπαθώ να καταλάβω πως έχει στηθεί η όλη φάση και τι δεν πάει καλά.

Ένας άτυπος (ιδιότυπος όπως θα έλεγε και κάποιος γνωστός) φασισμός.

Ηλίθιες σειρές, γυάλινα πρόσωπα. Επιβολή φασισμού αλλά όχι δια της βίας. Επιβολή αλλά όχι δια ροπάλου.

Ξέρουν όλοι τι συμβαίνει, ξέρουν το χαμηλό του θέματος αλλά εκεί. Καταναλώνουν αχόρταγα τα σκουπίδια που τους πουλάνε.

Βγαίνουν στο γυαλί και μας μιλάνε για ανθρωπιά, για προβληματισμό αλλά ουσιαστικά δίνουν εντολές, λανσάρουν μοντέλα συμπεριφοράς και ζωής. Ψεύτικες περσόνες, φτωχή μύηση σε έναν κόσμο φανταχτερό που κρατάει ομήρους χιλιάδες ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτό το πανηγύρι αφού έτσι και αλλιώς οι επιλογές που έχουν για κάτι διαφορετικό είναι λίγες .

Το πιο φοβερό απ’ όλα είναι ότι αν κάποια στιγμή ζητηθεί κάτι διαφορετικό από την τηλεόραση και την χαμηλή αισθητική των media, ο κόσμος είναι ικανός να οργανωθεί σε συνδικάτα, να διαδηλώσει και να κερδίσει την διατήρηση της σημερινής φτήνιας.

Παράλογο; Καθόλου παράλογο; Όμηροι με αναστολή. Δέσμιοι μια ζωή.

Η πορεία της εβδομάδας δεν έχει να προσφέρει το απρόοπτο. Η ροή είναι η ίδια.

Δουλειά, σπίτι, τηλεόραση. Τα λεφτά λίγα και η διασκέδαση ισοδυναμεί με το θέατρο του παραλόγου.

Όλοι στον καναπέ να συγκινηθούν , να γελάσουν και να διασκεδάσουν με ξεπλυμένα είδωλα.

Ροή που έχει καταντήσει αμιγώς οικονομική διαδικασία. Δουλειά, λεφτά για επιβίωση. Όσον αφορά την διασκέδαση, αυτή γίνεται μέσα από το γυαλί με αυτούς που έχουν τα πολλά τα λεφτά.Παράδοξο ε… Να διασκεδάζουν αυτοί που έχουν τα λίγα με αυτούς με τα πολλά. Να ξέρουν ότι τους κοροιδεύουν αλλά να μην τους πειράζει.

Διασκέδαση και ομηρία ταυτόχρονα από εναν γυάλινο κόσμο που προσφέρει την ουτοπία στον καημένο τηλεθεατή-ψυχάκια.

Πρόσωπα και είδωλα με ημερομηνία λήξεως. Οι σαλτιμπάγκοι εμπρηστές που θα βάλουν φωτιά στις ανιαρές νύχτες των τελεθεατών.

Οι πιο πολλοί προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι περνάνε καλά.

Ίσως το Σάββατο πάνε και σε κανένα κλαμπάκι, κάτσουν σε καμία γωνία σαν γλάστρες και γλεντήσουν μαζί με άλλους καταναλωτές ζωής.

Και εκεί μία από τα ίδια. Η ροή δεν αλλάζει. Όλοι προσδοκούν για ένα θαύμα. Κοιτάνε ο ένας τον άλλον και παρακαλάνε να γίνει αυτό το κάτι που θα δώσει ένταση στην επόμενη δύσκολη εβδομάδα. Τοποθέτηση με απαράμιλλη χάρη στο χώρο και αλληλοεξέταση με πονηρά βλέμματα.

Την άλλη μέρα θα περιγράφουν πόσο ωραία πέρασαν το προηγούμενο βράδυ..και πάμε πάλι από την αρχή..

Στους δρόμους να ξεπουλάμε τον ψεύτικο εαυτό μας και να σκορπάμε ότι μας έχει απομείνει….έτσι από συνήθεια.

Advertisements

0 Responses to “Το Θέατρο Του Παραλόγου”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Οκτώβριος 2006
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    Νοέ. »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,890

Αρέσει σε %d bloggers: