18
Νοέ.
06

Μιράντα

untitled-1-copy.jpg

Μερικές φορές μες στην νύχτα περνά μια μπλε σειρήνα που δεν σταματά
κι όπως και τότε ακούω τον αέρα, το γρασίδι να ψυθιρίζει λίγο πιο πέρα.
Λέξεις που κρέμασες πριν απ’ το τέλος στην καρδιά ενός sticker ένα κόκκινο βέλος
έτσι χτυπούσες τον Dave Cassidy, μου έλεγες «σ΄αγαπώ πιο πολύ κι από τον Bruce Lee».
Αν ήσουν κορίτσι θα σε παντρευόμουν,
θα είχα σωθεί απ’ τα βάσανα αυτού του κόσμου,
θα χάζευα ώρες τη ντεκαπάζ στα μαλλιά, τις αλλαγές από μαύρα σε χρυσά, ξανθά…
μα σ’ αυτό το σαλόνι ο καναπές έχει βουλιάξει,
βρήκα μια φωτογραφία εσύ κι εγώ σχεδόν 16.
Κι σ’ όλα αυτά που έμειναν πίσω, τα λίγα στοιχεία,
ανακάλυψα πάλι την βαθιά μας φιλία.
Τώρα πια κανείς δεν βιάζεται για ‘σενα ήσουν δεν ήσουν 21.
Σου γράφω ένα γράμμα τόσα έχω σχίσει
κάθε απόγευμα που κοιτάζω την δύση

αυτός ο ήλιος με χτυπάει σαν μπάλα
συνέβησαν τόσα, ήρθαν κι άλλα.
Ταξίδεψα, έφυγα, πήρα ένα αμάξι, κάπου βολεύτηκα, μα δεν ένιωθα εντάξει.

Σαν να τρελαίνονται μύγες όλα γυρνάνε
σταματάω εκεί ακριβώς που οι άλλοι περπατάνε
στέλνοντας στην καρδιά μου την παγκόσμια ακινησία
κι αμέσως ανοίγουν οι σελίδες της ιστορίας.
Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους, μην φοβάσαι κανέναν.
Αν μ’ ακούς, φίλε, τώρα περπάτησε μ’ εμένα
δες τα χέρια μου έχουν ματώσει μ’ είχες φιλήσει και σ’ είχα πληγώσει
μα αγαπώ την ζωή, η ζωή είναι αγάπη…
Μου λείπεις πολύ, αλλά είμαι εντάξει…

Πες μου, αλήθεια, τι θέλει ο κόσμος;
Όταν βρίσκεις το φως, ανοίγει ένας δρόμος.
Σ’ είδα όταν πέρασες μέσα απ’ τον τοίχο, έφυγες οριστικά χωρίς να σε φιλήσω.
Πάνω στα μάτια σου άστραφτε η σκόνη, δεν έγινες πότε κορίτσι, αλλά ούτε κι αγόρι.
Μα τι τους νοιάζει λοιπόν, πες μου Μιράντα,
πες τους να σκάσουν απ’ αυτήν τη βεράντα
έτσι μου έλεγες σ’ εκείνο το κρεβάτι
μου έβαζες ζελέ μου μιλούσες για αγάπη.
Και βγαίναμε αργά πάντα, σ’ όλες τις disco, στην παραλία.
Με φόβο και δάκρυα τέλειωσε η αθώα εφηβεία
κι άφησε πίσω της λουλούδια και αστεία.
Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους, μην φοβάσαι κανέναν…

http://rapidshare.com/files/3912326/Kwnstantinos_Vhta-miranta.MP3.html

Advertisements

1 Response to “Μιράντα”



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Νοέμβριος 2006
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,954

Αρέσει σε %d bloggers: