19
Μάι.
07

06.30

shout28.jpg

6.30 / Ένας ακόμα αναίμακτος βιασμός του κορμιού / Μηχανικές κινήσεις που δεν χρειάζονται καμία νοητική υποστήριξη / Αργές κινήσεις-ψευδαισθήσεις ξεκούρασης / Δευτερόλεπτα αποκατάστασης και μετά το ποιήμα / Όπλα,εξαρτήσεις, κράνη / Γνωστό πια το ποιήμα-κυλάει εύκολα…

Είναι περίεργα όλα / Είναι σαν να χορεύει κάποιος χωρίς να υπάρχει μουσική / Εκεί που είμαι δεν συμβαίνει τίποτα συναρπαστικό / Θα αργήσει να συμβεί κάτι συναρπαστικό / Η αλήθεια είναι ότι ποτέ κανείς δεν είπε ότι συνέβη κάτι συναρπαστικό / Παροπλισμένες χίμαιρες κάτω από τον ίσκιο μιας αόρατης χακί ομπρέλας / Αλήθεια είναι όλα όπως πριν; / Υπάρχει περίπτωση να έχω ξεχάσει τίποτα; / Υπάρχει περίπτωση να έχω ξεχάσει όλα όσα αγαπάω; / Φοβάμαι μήπως συμβεί και αυτό/Φοβάμαι μήπως ξεχάσω γενικώς… / Τίποτα δεν κινείται κανονικά εκεί / ’Η μήπως είναι όλα κανονικά και εγώ είμαι ο παράξενος;Ο αδύναμος / Μάλλον δεν θα καταλάβω ποτέ / Ποτέ δεν με κατάλαβα / Ποτέ δεν θα μπορέσω να είμαι ένας ακόμα τροχός της άμαξας / Προσπαθώ να μην αφήνω τίποτα να με χαλάει / Δεν μπορώ όμως / Όλες οι μέρες είναι ίδιες / Η σημερινή ίδια με αυτή που έφυγε αλλά και με αυτή που έρχεται / ’Ενα ατελείωτο DeJavu / Κάθε μέρα ξερνάω τον εαυτό μου σε πορείες που ορίζουν οι νταβατζήδες της μιζέριας μου / Αυτή η μιζέρια έγινε το καθημερινό μου μακιγιάζ / ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΕΙ / Τα δάκρυα μου σε στιγμές που νομίζω ότι δεν πάει άλλο είναι ένδειξη / Ούτε αυτό δεν μπορώ να κάνω με την ησυχία μου / Μετά πάλι σκέφτομαι ότι είμαι μόνος μου / Νιώθω μόνος / Μα πάντα μόνος μου δεν ήμουνα; / Πάντα μόνη σου δεν ήσουνα ψυχή μου; / Πόσο καιρό θα χρειαστώ άραγε για να συναρμολογήσω την διαμελισμένη μου ψυχή; / Μάτωσε η αντοχή μου / Κάθομαι σαν τα σκυλιά σε μια άκρη και γλύφω τις πληγές μου / Δεν τους μπορώ άλλο / Φωνές και τρέξιμο / Τρέχουν..μάλλον για να προλάβουν την ζωή που έχασαν / Και εγώ..εγώ τι; / Κουράστηκα να περιμένω την ειδοποίηση που δεν έρχεται / Αυτήν που θα δώσει μια αισιόδοξη νότα / Βαρέθηκα να λείπω από την ζωή μου / Καλά καλά δεν κατάλαβα ποιός, πότε και πώς έμεινα απ’ έξω / Μονάχος με τα μάτια μου γεμάτα κόκκινη βροχή / Κάθε μέρα / Φεύγω, φεύγω και πάντα φτάνω ακριβώς εκεί απ’ όπου έχω φύγει / Αυτή η ιστορία άραγε δεν έχει καλό τέλος πριν τελειώσει; / Σασπένς λέγεται αυτό; / Δεν το νομίζω… / Κρύβομαι κάτω από το δέρμα μου και σκέφτομαι πόσα σημαντικά πράγματα έχω να κάνω μετά την καταιγίδα / Κουράστηκα…

Advertisements

0 Responses to “06.30”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Μαΐου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ.   Ιον. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,890

Αρέσει σε %d bloggers: