07
Σεπτ.
07

Νίκος Νικολαίδης 1939-2007

nn1.jpg

Έφυγε ξαφνικά χωρίς να το πάρω χαμπάρι και το έμαθα σχεδόν 1 μέρα μετά βλέποντας ειδήσεις στο κψμ. Λένε ότι οι αναμνήσεις μένουν αλλά μαζί με αυτόν έφυγε και ένα μεγάλο μέρος των εφηβικών αναμνήσεων που δημιουργήθηκαν από τον έρωτα, το αδιέξοδο, τον σουρεαλισμό, την βίαιη αθωότητα, την ειρωνία και την ΑΛΗΘΕΙΑ των ταινιών του.

Όσοι ονειρεύτηκαν την δικιά τους γλυκιά συμμοριά και γοητεύτηκαν από τα κουρέλια που τραγουδούν ακόμα χαιρετούν έναν -στα σίγουρα όχι- χαμένο που τα παίρνει όλα..την θύμηση μας, την νοσταλγία μας για όσα έφτιαξε και απολαύσαμε και τις ευχές για ειρηνική ανάπαυση.

Ακραίες κατάστασεις, τελευταίες ευκαιρίες, χρεωκοπημένα ιδανικά, περπάτημα σε τεντωμένο σκοινί, αναμνήσεις από έναν κόσμο που δεν έχει δει κανείς…όσα δηλαδή απεχθάνεται η κοινή λογική.
Αυτό ήταν οι ταινίες του Νικολαίδη

Έτσι και αλλιώς σημασία έχει «Όχι πια εδώ!»

Χρόνος δεν υπάρχει για παραπάνω..ίσως αργότερα. Απλά λίγα δικά του λόγια σαν ένα αντίο…

Oι νέοι θεατές μ’ αγαπούν, όχι γιατί είμαι «οργισμένος», όπως μερικοί ισχυρίζονται, αλλά γιατί οι ταινίες μου δεν τους απαγόρεψαν ποτέ να με αμφισβητήσουν και ακόμα γιατί με επιμονή αρνήθηκα -γεγονός που το εκτίμησαν- τα δεκανίκια που σε τιμή προσφοράς διανέμει χρόνια τώρα η «καθώς πρέπει» Eυρωπαϊκή προοδευτική διανόηση. Aρνήθηκα αυτό το παιχνίδι της προσφοράς και της τρομοκρατίας, έστω και αν προερχόταν καμμιά φορά από τους θεατές, γιατί ήταν ένα παιχνίδι εξουσίας, μια κρατική άποψη για το σινεμά και είναι γνωστό βέβαια πως το κράτος δεν πάει ποτέ σινεμά.

Oσο για το «οργισμένος», δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου από την στιγμή που οι συχνότητές μου γέμισαν παράσιτα από διάφορους κάλπηδες που δίνουν συνεντεύξεις (κάθε εβδομαδιαίο ιλλουστρασιόν πρέπει να φιλοξενεί ή και να συντηρεί έναν τέτοιο) και βρίζουν τους πάντες και τα πάντα, δεν έχουν να προτείνουν κάτι τι και διεκδικούν ένα χώρο ιδιαίτερο και καθαρό που σίγουρα δεν τους ανήκει και δεν τον εκφράζουν.
Tελικά όλοι αυτοί οι «απροσάρμοστοι» συγκροτούν ένα μέρος του συστήματος που ενεργεί σαν προπέτασμα καπνού για να μπορούν από πίσω να δουλεύουν ανενόχλητοι οι κρατικοί μηχανισμοί. Kαι αλλοίμονο στους κάποιος γνήσιους που πέφτουν στην παγίδα του «επώνυμου» χωρίς ποτέ να αναρωτηθούνε ποιά κέντρα αποφάσεων τους κόλλησαν την ταυτότητα του επώνυμου μοναχικού, οργισμένου, καταραμένου αναρχικού κ.τ.λ… Eρώτημα που θα προβάλλει αμείλικτο μπροστά τους απ’ τη στιγμή που θα ανακαλύψουν πως το επώνυμο μπορεί να πουλάει, αλλά πουλιέται κιόλας
.

*Ο Νίκος Νικολαίδης κηδεύτηκε σήμερα στο νεκροταφείο Κηφισιάς.



Advertisements

1 Response to “Νίκος Νικολαίδης 1939-2007”


  1. Σεπτεμβρίου 10, 2007 στο 18:26

    «Οι δικές μου οι ταινίες είναι σχέδια πάνω στις ταινίες που ήθελα πραγματικά να κάνω. Γιατί ποτέ δεν είχα τα χρήματα που χρειαζόμουνα για να κάνω μία ταινία» Ν.Ν.

    http://www.cinemainfo.gr/directors/interviews/nikosnikolaidis/index.html


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Σεπτεμβρίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,891

Αρέσει σε %d bloggers: