23
Σεπτ.
07

Νύχτες…ξενέρας

Η γρίπη που έκανε τις πρώτες εντυπωσιακές εμφανίσεις στο περσινό φεστιβάλ και συνεχίστηκε στο «2» του Παπαιωάννου, έχει πάρει πλέον διαστάσεις νόσου στις φετινές νύχτες πρεμιέρας.

Εισιτήρια δεν υπάρχουν, οι νύχτες πρεμιέρας έγιναν μόδα και όλοι με ύφος 50χρονης γκουβερνάντας αναφωνούν »ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ». Το έχουν αποφασίσει έτσι και αλλιώς από πριν..με το έργο θα ξετρελαθούν είτε έτσι είτε αλλιώς, είτε τους αρέσει είτε όχι…λεπτομέρειες είναι αυτές για έναν ψαγμένο δήθεν. Θα είναι συγκλονισμένοι από το οβερντόουζ κουλτούρας που πριν λίγες ώρες κύλησε στις φλέβες τους.

Σε μια Αθήνα που οι κάτοικοί της αναζητούν τρόπους εξιλέωσης, οι νύχτες πρεμιέρας άρχισαν να γίνονται καθεστώς και οι πρώτοι διαχρονικά θαμώνες γυρίζουν την πλάτη στο φεστιβάλ και παραχωρούν την θέση τους σε νεο-κουλτουριάρηδες, ψευτο-κουλτουριάρηδες και πάσης φύσεως δήθεν…η μπουζουαρζία δηλώνει παρών και ξεδιπλώνει νέες πτυχές της. Όλες αυτές οι δόσεις κουλτούρας δεν θα είναι παρά τα στολίδια για τις νέες εξορμήσεις τις επόμενες μέρες στον Ζαζόπουλο και στον Κιάμο.Το πιο πιθανό είναι ότι αυτοί που παραδοσιακά βλέπουν είτε θα έχουν βγάλει εισιτήρια από τον…Ιούλιο, είτε δεν θα δουν καθόλου. Και όλοι μαζί αναφωνούν »ΜΑ ΠΩΣ ΓΙΝΑΜΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ;»

Η περιγραφή, ας πούμε, του »Supervixens»στο επίσημο σάιτ είναι καθοριστική, δίνει απάντηση στην παραπάνω ερώτηση και δεν αφήνει περιθώρια για εύρεση εισιτηρίου όπως λέει εύστοχα και η Tester…

Όλα αυτά σε δυο από τις πιο εξωφρενικές, φρενιτιώδεις και απολαυστικές ώρες που υπέγραψε ποτέ στην καριέρα του ο Ρας Μέγιερ. Αθεράπευτος φετιχιστής του υπερμεγέθους γυναικείου στήθους, γαργαλιστικός αμφισβητίας των ταμπού, ο διασημότερος sexploitation σκηνοθέτης του σινεμά πλημμυρίζει την ιλιγγιώδη ταινία του με μερικά από τα πιο χυμώδη και εντυπωσιακά θηλυκά, βάζοντάς τα κερασάκι σε μια εκρηκτική κινηματογραφική τούρτα σεξ και βίας

Όσοι πιστοί προλάβατε λοιπόν και όχι όσοι πιστοί προσέλθετε. Όποιος σε αυτές τις νύχτες πρεμιέρας ζητά πάθος αντί για διασκέδαση, ατμόσφαιρα αντί για πανηγύρι, κουλτούρα αντί για συμβατικότητα..ΕΧΑΣΕ..εξάλλου το σήμα του φεστιβάλ(στην αρχή της σελίδας) με τα 4 πόδια είναι ξεκάθαρο:ΟΠΟΥ ΦΥΓΕΙ…ΦΥΓΕΙ
Αυτά λοιπόν…ραντεβού με τις νύχτες πρεμιέρας του χρόνου στο Mall,για να χωράνε όλοι και με περισσότερους χορηγούς γιατί ή θα είμαστε τρέντυ ή όχι.

Advertisements

9 Responses to “Νύχτες…ξενέρας”


  1. Σεπτεμβρίου 23, 2007 στο 17:31

    Πάω σινεμά πολλά χρόνια, κι έχω ήδη αποφασίσει τι ταινίες θα δω, αλλά τείνω να συμφωνήσω μαζί σου.
    Υπάρχει ένα μετακινούμενο πλήθος, που πάει με την ίδια ευκολία στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στα σκυλάδικα.
    Η ουσία τους δεν είναι η αγάπη για τον κινηματογράφο, αλλά αυτό που πάρα πολύ σωστά διατύπωσες, και με εκφράζει, για να πούν μετά «ήμουν κι εγώ εκεί»!
    Κι εγώ συχνά αναρωτιέμαι, ‘μα γίναμε ξαφνικά τόσοι πολλοί», ή κι εδώ ενέσκηψε η μόδα, που όλα τα σαρώνει; Όταν ξεκίνησα το μπλογκ τον Μάρτιο 2006, ζήτημα είναι αν υπήρχαν 2-3 που σοβαρά ασχολούμαστε με τις ταινίες…ενώ τώρα έγινε σπορ κι αυτό…

  2. Σεπτεμβρίου 23, 2007 στο 17:42

    Γιατί δεν πάει το κοπάδι να ..καταστρέψει την Αθήνα στην Μπιενάλε;;
    εξάλλου είναι πιο μαστ…να αδειάσει και κανένα κάθισμα στο Δαναό και στο Αττικόν

  3. Σεπτεμβρίου 23, 2007 στο 18:04

    Επί δυο χρόνια δεν κατάφερνα να μπω στην ταινία που ήθελα και, πλέον, εγκατέλειψα την προσπάθεια. Πράγματι, έπιασε και θέριεψε το πράγμα. Αλλά δεν ήταν ποτέ τρεις κι ο κούκος: το ’96 περίμενα μια ώρα εν τω μέσω στριμωγμένου πλήθους για να δω το Fear and Loathing in Las Vegas. Μήπως απλά βάρυνα και βαριέμαι το στρίμωγμα; Και τι νόημα έχει ο χρονικός διαχωρισμός; Ήμουν εγώ μάγκας που πήγαινα παλιότερα και όσοι πάνε τώρα είναι «δήθεν»; Στα δικά μου μάτια και παλιότερα όλο δήθεν ήτανε!
    Ή έτσι επιθυμούμε να βλέπουμε τον δίπλα, εξυψώνοντας τον υπέροχο εαυτό μας. Γιατί δεν ήμουνα κι εγώ δήθεν; Ρε… μπας και είμαι;
    [Οι ερωτήσεις δεν είναι ειρωνικά ρητορικές, παιδιά. Είναι κυριολεκτικές]

  4. Σεπτεμβρίου 23, 2007 στο 18:12

    Μην καταπιάνεσαι από την υπερβολή αλλά κάτσε στην ουσία του θέματος.
    Εγώ θυμάμαι λιγότερο κόσμο σε παλιότερες ανάλογες φάσεις εκτός και αν τα έχω χάσει τόσο και δεν πήγαινα στις νύχτες πρεμιέρας αλλά στην πρεμιέρα του Μπορέλι στο Ολυμπιακό Στάδιο.

    Δεν τίθεται θέμα εξύψωσης κανενός εαυτού..ακόμα και αν είχαμε τέτοιο θέμα, πόσο ηλίθιο θα ήταν εκ μέρους μας να το κάνουμε μέσα από την παρουσία μας στην παρακολούθηση μερικών ταινιών.

    Αν εσύ βλέπεις αυθόρμητο ρεύμα να τρέχει προς τις αίθουσες και όχι ρεύμα »ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ» πάω πάσο…ο καθένας έχει την γνώμη του.

    Έτσι και αλλιώς το γάντζωμα από τις εξελίξεις απλά για να δείχνει κανείς επίκαιρος και ζωντανός είναι από μόνο του θλιβερό.

  5. 5 tester
    Σεπτεμβρίου 23, 2007 στο 20:51

    Παρελθέτω απ’ εμού η αηδιασκέδασις τούτη.

  6. Σεπτεμβρίου 24, 2007 στο 20:57

    Κοιτα,επειδη φετος βιωνω το φεστιβαλ «απο μεσα»,δεν μπορω να πω οτι στοχος της διοργανωσης ειναι ολα τα παραπανω τα οποια αναφερεις.Σαφως υπαρχουν και πολλοι δηθεν στα αφιερωματα τα οποια λες…αλλα δεν ειναι μονο αυτοι που πηγαινουν στο φεστιβαλ…

  7. Σεπτεμβρίου 24, 2007 στο 21:21

    Κανείς δεν είπε ότι έχει η διοργάνωση τέτοιο στόχο..ΑΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ

    Επίσης δεν είπα ότι πάνε μόνο άσχετοι στις αίθουσες…ΑΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ

    Απλά ξαναλέω ότι οι τρόποι εξιλέωσης είναι λίγοι..είτε λέγονται Destroy Athens, είτε λέγονται Νύχτες Πρεμιέρας..είτε λέγονται »2»…είναι θέμα κοινωνικής αυταρέσκειας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Σεπτεμβρίου 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.   Οκτ. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,890

Αρέσει σε %d bloggers: