28
Νοέ.
07

Νομάδες & Αυτιστικοί

desire.jpg

Σαν τους νομάδες γυρνάς και μυρίζεις ψυχές που αδειάζουν.

Ψάχνεις έρωτες και αγάπες που Δεν μοιράζουν αντικαταθλιπτικά.

Υφαίνεις τον μίτο των αισθημάτων σου γιατί σε αυτή την κατεύθυνση δείχνει το βέλος της λιπαρής ερημιάς σου.

Την ερημιά που παρατηρούσες ακόμα και όταν το πλήθος γύρω σου γινόταν όλο και περισσότερο.

Κάποια στιγμή σταμάτα να κοιτάς στα μάτια αυτούς που παριστάνουν τους σπουδαίους.

Τους αυτιστικούς των Συν-αισθημάτων – αυτούς που με αλχημείες προσπαθούν να υποκαταστήσουν την έμπνευση.

Ο αφρός των κυμάτων της στιγμιαίας κουλτούρας τους, από ώρα σε ώρα θα σε πνίξει, από λεπτό σε λεπτό.

Σαν επαίτης εκλιπαρείς για λίγο αυθορμητισμό, για λίγη αυθεντική εμπειρία.

Οι αναμνήσεις από μια εποχή που ακόμα δεν έχει έρθει σε διαλύουν.

Υπάρχει ακόμα μέσα σου κάτι που σε συγκινεί, σε πείσμα όλων όσων παραμένουν ανάπηροι συναισθηματικά.

Να υπομένεις…δεν μπορεί.

Προσηλωμένος σε κάτι ανώτερο από αυτό που το ένστικτό σου μπορεί να υπολογίσει.

Και όταν στο τέλος τρελαθείς…κράτα το για τον εαυτό σου.

How Many Times

 

Advertisements

5 Responses to “Νομάδες & Αυτιστικοί”


  1. Δεκέμβριος 3, 2007 στο 21:28

    η εμπειρία του νομάδα κάνει κύκλους γύρω από τις ίδιες συνθήκες μιας γης μέχρι που να σταθεροποιηθεί και να αλλάξει το δικό της περιεχόμενο με το δικό του. τότε στην απέραντη ερημιά της σταθερότητας αυτής προσπαθεί να βρει την επιστροφή του την ώρα που τρελαίνεται.

  2. Δεκέμβριος 5, 2007 στο 10:16

    Το αν θα αλλάξει το περιεχόμενο των άλλων ή θα αλλάξει το δικό του, λίγο θα πρέπει να τον ενδιαφέρει.
    Εξάλλου λέγοντας νομάδες προφανώς και μιλάμε για μια τέλεια μεταφορά αφού ποτέ αυτοί δεν θα μπορούσαν να εξαπατηθούν από σαλτιμπάγκους και παλιάτσους, του όποιου είδους.

  3. Δεκέμβριος 5, 2007 στο 20:34

    εννοώ ότι θα αλλάξει το περιεχόμενο της γης καταπατώντας τα πάντα για τις δικές του ‘ανάγκες’

  4. Δεκέμβριος 5, 2007 στο 22:16

    Μπορεί και η γη να καταπατήσει τις δικές του ανάγκες και στο τέλος αντί για χαμένος να είναι και ευγνώμων.
    Λεπτές οι ισορροπίες από την έρημο έως την..Ιθάκη.
    Κατά βάθος συμφωνούμε(νομίζω)

  5. Δεκέμβριος 6, 2007 στο 08:17

    ήδη η γη κερδίζει έδαφος και μάς ξερνάει, εννοείται ότι συμφωνούμε σε πολλές διαστάσεις.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Νοέμβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Δεκ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,890

Αρέσει σε %d bloggers: