25
Δεκ.
09

Χριστούγεννα Με Δεκανίκια

Άρχισε να βρέχει πάλι. Όχι κανονική βροχή.

Εκείνο το ψιλόβροχο είναι που δίνει το έναυσμα για εσώκλειστες μοναξιές και κατάδυση στις πιο προσωπικές σου αναζητήσεις…

Και βέβαια το κρύο γίνεται τσουχτερό και προσπαθεί να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αφοπλισμένη πραγματικότητα των ημερών που διψάει για αισθήματα, συγκινήσεις, καλομελετημένες επερχόμενες εμπειρίες, πόθους ανεκπλήρωτους, ευκαιρίες για ρεβάνς και αναστροφή του κλίματος. Βέβαια για το κρύο που υπάρχει στην ψυχή σου και σε λίγο το πάει για χιόνι, δεν θα μάθει κανείς, δεν θα συζητήσει κανείς.  Μόνο εσύ θα ξέρεις. Είναι ενα δικό σου, καταδικό σου μυστικό που κανένα δελτίο ειδήσεων δεν πρόκειται να προβλέψει ούτε να αφιερώσει λίγο χρόνο για σένα. Δεν θα τό ήθελες εξάλλου και εσύ…έτσι δεν είναι;

Τα φετινά Χριστούγεννα δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από όλα τα προηγούμενα αλλά ούτε και από αυτά που θα έρθουν. Ρημαγμένες καθημερινότητες, προσωπικά συγχωροχάρτια, ευκαιρίες για λύτρωση και εξουθένωση της ανίας σου μέσα από ιλουστρασιόν και χνουδωτά χριστουγεννιάτικα προσανάμματα διασκέδασης. Προκάτ συνθήκες εξιλέωσης μέσα από δολοφονημένα δέντρα, και πολύχρωμα λαμπάκια που κρυσταλλίζουν τις πιο κρυφές σου ανασφάλειες.

Ησυχία, αργία, χώρος και χρόνος για σκέψεις ενώ το ραδιόφωνο παίζει χαρούμενες μελωδίες, εφαλτήρια για την ψυχολογική σου ανάταση. Το παρελθόν μπαίνει κάπου εκεί στην μέση και στα κάνει ολα ρημαδιό. Έτσι και αλλιώς αυτές οι μέρες είναι πάντα μέρες απολογισμού και το παρελθόν σου γέμισε από σφάλματα που έχουν βουβαθεί αλλά παραμένουν η καλύτερη τρικλοποδιά για αυτά που έρχονται και τα πας άλλοτε τρέχοντας και άλλοτε μπουσουλώντας.

‘’Thats what you want to hear sadly, also its true and I know all your ways and Im still hung up on you’’ σου ψιθυρίζουν οι Magazine ενώ φάτσα απέναντι σου η βιβλιοθήκη σου πετάει ένα ένα στο κεφάλι τα βιβλία που σε ξετίναξαν και αυτή την χρονιά. Γαντζώνεσαι από λόγια, αναμνήσεις και όνειρα και το κολλάζ αυτό τσαλακώνει την ψυχή σου αλλά είναι και η καλύτερη απασχόληση για αυτήν. Κάθεσαι και φιλοσοφείς με τις ώρες με ύφος τάχα προβληματισμένο αλλά όπως λέει και ο Σελίν, το να φιλοσοφείς είναι ένας ακόμα τρόπος για να φοβάσαι.

Κάθεσαι κάτω, τα μετράς τα ξαναμετράς αλλά δεν σου βγαίνουν και ο τζόκερ της αυταρέσκειάς σου δεν θα παίξει και σε αυτό το παιχνίδι. Αλλά και αυτή είναι η ηδονή σου. Να παίζεις κρυφτό με τις αλήθειες και στο τέλος πάντα να τις βρίσκεις. Καθαρές, συμβολικές, παρθένες και ασυμβίβαστες. Είναι και αυτό μια συνουσία, αληθινή αν μη τι άλλο, που πάντα αποτελούσε το αντίδοτο στην ψυχρολουσία της καθημερινής ανίας και απογοήτευσής σου.

Μια γρήγορη βόλτα σου προσφέρει εικόνες νουάρ με μια νεολαία(και όχι μόνο)να  ψάχνει από κάπου να βιώσει λίγη αυθεντική εμπειρία και να νιώσει την απόλυτη εξιλέωση στα μπαρ της συμφοράς. Νεολληνικοί κούροι στημένοι με το ποτό στο χέρι αναμένουν την πολυπόθητη Αντουανέτα που θα τους πνίξει στα ζωτικά χριστουγεννιάτικα υγρά της. Και αυτή με την σειρά της με ύφος ολίγον μπλαζέ σκουπίζει την ακρωτηριασμένη τρυφερότητά της με τα πετσετάκια του μπαρ και την ελπίδα την ύστατη αυτή στιγμή ο ‘Αγιος Βασίλης να της δωρίσει λίγο έρωτα χωρίς συντηρητικά. Γυρνάς από δω γυρνάς από εκει και από το πολύ να πιάνεις και να αφήνεις τα όνειρα σου κατάντησες μια ξεχαρβαλωμένη ψυχή που νομίζεις ότι κάποιος σου κάνει πλάκα. Περιφέρεσαι κουβαλώντας την ερημιά σου και γκρινιάζεις για κάτι που κάποτε μάλλον ήταν δικό σου, στο αρπάξανε και τριγυρνάει πάνω από το κεφάλι σου τώρα σαν φάντασμα. Κάποιο λάθος λες έχει γίνει αλλά δεν ξέρεις τι ακριβώς ενώ είσαι διαρκώς στην τσίτα να ανακαλύψεις το λάθος αυτό.

Τελικά εσύ πας λάθος στον σωστό δρόμο ή σωστά στον λάθος δρόμο; Για να τα βάλεις βέβαια με τέτοια μυστήρια πρέπει να λιποτακτήσεις από την γαλήνη και την θαλπωρή των ημερών και αυτό δεν εισαι σίγουρος ότι το θες.. Την ώρα που το κοριτσάκι με τα σπίρτα βρήκε καταφύγιο στο χριστουγεννιάτικο δέντρο του Mall, ο παπουτσωμένος γάτος σε τακούνι ταξιδεύει και ο πινόκιο για επιδόρπιο την φάλαινα χωνεύει©, η μόνη εφικτή λύση είναι και η μοναδική. Να είσαι και εσύ ένας χαρούμενος και πλήρης κατά τα άλλα και να υποκρίνεσαι ότι μοιράζεσαι με όλα αυτά και αυτούς που αρνείσαι, τον ίδιο κόσμο κάτω από τον ίδιο χριστουγεννιάτικο ήλιο(και ας γουστάρεις εσύ τις χιονοθύελλες και τις βροχές). Ο δρόμος που θες να ακολουθήσεις είναι ανηφορικός, μοναχικός και σε παγιδεύει εύκολα. Στο τέλος από το πολύ να αρνείσαι θα καταντήσεις άλλο ένα συμβιβασμένο αρχίδι που θα έχει περάσει στην άλλη πλευρά. Αυτήν που δεν γυρνάς.


Advertisements

2 Responses to “Χριστούγεννα Με Δεκανίκια”


  1. 2 X-Angel
    Ιανουαρίου 4, 2010 στο 21:31

    Υπεροχο!!!Μπραβο τετοια κειμενα θελουμε να μας θυμιζουν πως εχουμε περασει απεναντι


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Δεκέμβριος 2009
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Ιαν. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,649

Αρέσει σε %d bloggers: