31
Δεκ.
10

ηχοτρόπια 2010-μέρος 1ο

Πάει και το 2010. Το φάγαμε και αυτό. Ή εφαγε αυτό εμάς. Ποιός ξέρει. Θα δούμε στην πορεία.

Μουσικές κριτικές θα διαβάσετε πολλές. Σε ελληνικά και ξένα sites. Διαβάστε όσες παραπάνω μπορείτε. Μην ξεχνάτε μόνο ότι την δική σας αίσθηση δεν μπορεί να την διαμορφώσει κανένας καλύτερα από τον ίδιο σας τον εαυτό.

Copy-paste κριτικών για άλμπουμς και κριτικών μουσικής(της πλάκας) γενικότερα θα βρείτε με το τσουβάλι. Την φετινή σοδειά(όπως και κάθε σοδειά) δεν είναι δυνατόν να την άκουσα όλη. Τα παρακάτω είναι 20 άλμπουμς που επέλεξα και τα σερβίρω με γαρνιτούρα μερικά λόγια, λίγες ώρες πριν μπούμε σε μια νέα δεκαετία.

Μία νέα δεκαετία που μας υποδέχεται με πολλά προβλήματα. Πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, ψυχολογικά. Καλό κουράγιο σε όλους  με την ευχή να κρατήσει όλος ο κόσμος τουλάχιστον την αξιοπρέπειά του. Γιατί στο τέλος μόνο αυτή θα (μας)μείνει. Σε αυτές τις δύσκολες εποχές ας είμαστε ωραίοι τύποι, ας ακούμε ωραίες μουσικές και ας κοιτάμε να μην κάνουμε τα πράγματα πιο δύσκολα, τόσο για τους εαυτούς μας όσο και για τους γύρω μας.

Καλή χρονιά σε όλους.

DAN SARTAIN-LIVES

Δεν μοιάζει με Ramones(και ας τους λατρεύει). Δεν μοιάζει με Link Wray. Δεν έχει σχέση με Modern Lovers ούτε και με Kinks. Είναι όμως γόνος όλων των από πάνω. Σε μια εποχή που τα άλμπουμς βγαίνουν σωρηδόν το να ακούς ένα άλμπουμ και να ευχαριστιέται η ψυχή σου, να σκέφτεσαι με τί μοιάζει και τί σου θυμίζει…και να μεταφράζεις την απλότητα ως ολότητα..ε τότε δεν το προσπερνάς εύκολα. Dan Sartain…αφελής και ευάλωτος…μοχθηρός και βρώμικος.

 

 

 

 

 

 

THEE SILVER MT ZION – KOLLAPS TRADIXIONALES

Το καμάρι της Constellation μαζί με τους Godspeed μας προσφέρει ένα νέο διονυσιακό όργιο και μια πανδαισία κρουστών σε μια λυρική ορχηστρική φολκ τελετουργία που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Μια μπάντα φωτιά, κολεκτίβα κανονική, έντονα πολιτικοποιημένη που βαδίζει σε υπόγεια ροκ μονοπάτια και σου βγάζει μια αίσθηση εντελώς ονειρική σε μια κατάσταση σχεδόν επική. Σαξόφωνα , κιθάρες, βιολί, κοντραμπάσο και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αποτελεί ιδανικό soundtrack για γκρίζα μοτίβα(και όχι μόνο). Το “I Built Myself A Metal Bird” σε καθηλώνει ολοκληρωτικά…

 

 

 

MGMT-CONGRATULATIONS

Η αλήθεια είναι ότι το ‘’congratulations’’ ξεχώρισε στα αυτιά μου από την πρώτη στιγμή που το άκουσα. Λίγο το τραγούδι-αφιέρωμα στον Treacy, λίγο το εξαιρετικό χιτάκι για τον Eno καθώς και οι εξαιρετικές ατμοσφαιρικές συνθέσεις που παραπέμπουν σε άλλες δεκαετίες, με έκαναν να πάρω λίγο πιο σοβαρά τους MGMT. Τα electro-pop χαρωπά και σαρδόνια τραγούδια του πρώτου άλμπουμ δίνουν την θέση τους σε πειραματισμούς και ορχηστρικές εσωστρέφειες σε πιο σκοτεινό φόντο χωρίς να αγνοούν την φρεσκάδα που διακρίνει το γκρουπ. Και όταν στο πρώτο άλμπουμ έχεις ξεπουλήσει, θέλει μαγκιά και σεβασμό στον εαυτό σου και στην δουλειά σου για να..αλλάξεις, και εκεί είναι που αξίζουν τον σεβασμό μας και την προσοχή μας. Ακόμα και το 12λεπτο ‘’ Siberian Breaks’’ σε εξιτάρει χωρίς να σε κουράζει στιγμή. Congratulations…

 

TELEVISION PERSONALITIES-A MEMORY IS BETTER THAN NOTHING

Είναι δύσκολο έως αδύνατο να μιλήσεις αντικειμενικά και να σχολιάσεις ρεαλιστικά ένα γκρουπ που σε έχει μεγαλώσει με τα τραγούδια του και έχει διαμορφώσει την μουσική σου αισθητική στο πέρασμα των χρόνων. Και όταν 3 χρόνια πριν βρεθήκαμε στο Gagarin για να αποδόσουμε τον σεβασμό μας και την ευγνωμοσύνη μας σε έναν Treacy μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ξέραμε από την αρχή ότι δεν περιμέναμε μουσικές πανδαισίες και αριστουργηματικές ερμηνείες.

Όλη η αθωότητα και η γλυκιά μελαγχολία που μας προσφέρθηκε απλόχερα όλα τα χρόνια δίνει το παρόν θέλοντας και μη και σε αυτό το άλμπουμ που σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας. Δεν υπάρχει χώρος για γκρίνιες, κακές κριτικές όταν μιλάμε για Dan Treacy και τραγούδια που γράφτηκαν ως επί το πλέιστον στην φυλακή, εν πλω ή μη. Ποια καλύτερα και χειρότερα άλμπουμς για το 2010 και κουραφέξαλα. Απλά TELEVISION PERSONALITIES…με ό,τι αυτό σημαίνει για όσους τους αγαπάμε.

TRENTEMOLLER- INTO THE GREAT WIDE YONDER

Ο νέος δίσκος του Trentemoller είναι, ίσως για εμένα αλλά σίγουρα για αυτόν, μια μικρή εφεύρεση. Όποιος τον γνώρισε μέσα από ονειρικές συνθέσεις κινηματογραφικής υφής ας τον συνηθίσει σε μια ηλεκτρονική χροιά που ακόμα και έτσι ανοίγει και πάλι ένα παράθυρο στην συγκίνησή μας. Οι ήχοι απλώνονται και το σφυροκόπημα των οργάνων στα νέα μουσικά μονοπάτια του Δανού θέλοντας και μη ψάχνει σημεία ταύτισης με τα αιθέρια ερωτικά ηχοτόπια μέσα από τα οποία τον γνωρίσαμε

 

 

 

 

LOVE IS ALL-TWO THOUSAND AND TEN INJURIES

Οι Love Is All μεγαλώνουν. Ποπ ντελιριακές καταστάσεις με απόχρωση…X-Ray Spex που ξεσηκώνουν. Και αν για κάποιους είναι παιδικοί για κάποιους άλλους είναι ρομαντικά διασκεδαστικοί μέσα από μια ρετρό ηθική που ντύνει ιδανικά το σφυροκόπημα των μουσικών οργάνων τους. Οι Σουηδοί επιμένουν στα σύντομα χαρούμενα ακούσματα, με ασύμφωνες κιθάρες και σαξόφωνα που αναζωογονούν και πειραματίζονται σε ευδιάθετα μονοπάτια που σίγουρα δεν σε αφήνουν αδιάφορο.

 

 

 

 

 

 

JEREMY JAY-SPLASH

Συναισθηματικός δίσκος όσο και ο προηγούμενος με μια μινιμαλιστική εκδοχή να συνδέει την νοσταλγία της φωνής τους με την απλότητα των ήχων. Ακατέργαστη μουσική κατάσταση που σου δίνουν την αίσθηση ότι κάθετι είναι εκδοχή κάτι άλλου. Θα σου θυμίσει Steppes αλλά και  Sonic Youth σε πιο ατμοσφαιρικές slow καταστάσεις. Δεν χρειάζεται να εξηγείς και πολλά όταν κάτι σε συγκινεί με την παρουσία του και ο Jeremy Jay το κάνει. Τσαπατσούλικα, πρόχειρα ή συμπτυγμένα….το κάνει.

 

 

 

 

ROKY ERICKSON WITH OKKERVIL RIVER – TRUE LOVE CAST OUT ALL EVIL

Αυτός ο δίσκος δεν προσφέρεται για κριτική παρά μόνο για σεβασμό και απόδοση τιμών. Ένας άνθρωπος που πασχίζει να ξορκίσει το κακό και τραγούδια που γράφτηκαν στην ψυχιατρική κλινική, είναι ικανά να γονατίσουν ακόμα και αυτούς που παριστάνουν τους δύσκολους στις συγκινήσεις. Πράος, γλυκός, συγκινητικός είναι απλά ο Ρόκι Έρικσον που μέσα από τις εμπειρίες που του επιφύλαξε η ζωή του, τυλίγεται στο καταστάλαγμά της και προσφέρει σε φανς και μη ένα υπέροχο άλμπουμ που γράφτηκε όχι μόνο για τώρα αλλά και για τα 20 επόμενα χρόνια…κυρίως για αυτά. Όποιος ερωτοτρόπησε φέτος με το άλμπουμ αυτό ξέρει…οι υπόλοιποι ας τρέξουν να νιώσουν λίγη ηδονή.

 

 

 

MIDLAKE – THE COURAGE OF OTHERS

Η συμπάθεια για τους Midlake ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια με το Roscoe. Ένα τραγούδι-ύμνος που έτρεφε την χαρμολύπη και αποτελούσε το ιδανικό μακιγιάζ για στιγμές που δεν ξέρεις πώς να αισθανθείς. Η νέα δουλειά τους δεν σε εντυπωσιάζει από την αρχή αλλά βαδίζει σε γνώριμα μονοπάτια με μελωδίες που σε αγγίζουν και σε γαληνεύουν.Δεν ξέρω αν το άλμπουμ αυτό θα αφήσει κάτι πίσω του αλλά δεν χρειάζεται να επηρεάζεται κανείς από τις άσχημες κριτικές των…μουσικοκριτικών(είδος προς αποφυγή). Σημασία έχει να ξυπνάς κάτι ζόρικα πρωινά με αναμνήσεις και ψυχολογικές καταπτώσεις και να έχεις την κατάλληλη παρέα που θα σε ηρεμήσει και θα σε καλμάρει μέσα από φολκ συνθέσεις που σαγηνεύουν.

 

 

 

CEREMONY-ROCKET FIRE

Φανατικές κιθαριστικές καταστάσεις από ένα άλμπουμ που δεν είναι σίγουρο ότι θα μείνει αξέχαστο αλλά τουλάχιστον πατάει με αξιοπρέπεια σε ηχητικές ράγες από το παρελθόν. Μπορεί να μην θυμίζει το εξ ’αγχιστείας συγκρότημα-αδελφάκι του(A Place To Bury Strangers) αλλά οι επιρροές από Joy Division αλλά και τους New Order(ή ακόμα και από Cure) είναι σχεδόν προφανείς. Μελωδικές ροκ εν ρολ καταστάσεις με βινυλιακή διάθεση και ονειρικές καταστάσεις που σίγουρα αφήνουν το στίγμα τους και τις ανάμνησεις τους

 

 

 

 

.

ANTONY AND THE JOHNSONS-SWANLIGHTS

Παγιδευμένος στην μόνιμη συναισθηματική του ευαισθησία, ο κύριος Hegarty μας προσφέρει ένα ακόμα άλμπουμ με περίεργα μουσικά σκοτεινά όμορφα ορχηστρικά κομμάτια με θεατρικό στυλ όπως τον έχουμε συνηθίσει. Δεν ξέρω αν έχει κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα άλμπουμς αλλά έτσι και αλλιώς δεν κρίνουμε με βάση το παρελθόν αλλά με το ότι και αυτές οι συνθέσεις προσφέρονται για ζόρικα βράδια και βροχερά μουντά απογεύματα. Συγκινητικές εξερευνήσεις ξετυλίγονται αργά αργά, νυχτερινές φολκ συνθέσεις και σπαρακτικά νανουρίσματα . Η εντύπωση που δίνεται πολλές φορές ακούγοντας τον Άντονυ είναι ότι τα τραγούδια του ασφυκτιούν μέσα στην ομορφιά τους. Μια χροιά ελπιδοφόρα και απαισιόδοξη ταυτόχρονα.

 

 

 

 

MOONHEARTS-MOONHEARTS

Από μπάντες που εμφανίζονται όπως τα σαλιγκάρια στην βροχή και δηλώνουν ροκ ν ρολ έχουμε χορτάσει. Και έχουμε χορτάσει επίσης την αρχική αγωνία να την διαδέχεται ένα απ’όλα με μπόλικο τίποτα. Οι Moonhearts σερφάρουν γκαράζ, παίζουν γρήγορα, κάνουν εκκωφαντικό θόρυβο, κάνουν πανκ ανταύγειες ενώ πετάνε και στη ζούλα μερικά ποπ ανεξιχνίαστα φωνητικά για να δέσει το γλυκό. Εντελώς υποκειμενικό έτσι και αλλιώς το πόσο θα σε συναρπάσουν αλλά αξίζει τον κόπο να μην τους προσπεράσεις αβίαστα. Μια γλυκόξινη ισορροπία  αρκετά συναρπαστική με δυνατά τύμπανα και ηλεκτρικές κιθάρες που τρώγεται μόνο σε πολλά ντεσιμπέλ.

 

 

 

CONCRETES-WYWH

Concretes στα αυτιά μου ισοδυναμεί με “you can’t hurry love’’ και όλη αυτή την indie χαρακτηριστική ιδιοσυγκρασία τους. Στο νέο αυτό άλμπουμ αφήνουν πίσω τους γνώριμους ήχους και πηγαίνουν σε πιο ντίσκο ήχους και επιρροές. Αυτό σημαίνει πιο δυνατά μπάσα και έμφαση στα συνθς που μετά το πρώτο άκουσμα του άλμπουμ θα είναι σήμα κατατεθέν της αλλαγής αυτής. Ντίσκο δεν σημαίνει προφανώς και περισσότερα σύνθια αλλά όποιος ακούσει θα καταλάβει. Μελωδικές και εντυπωσιακές οι 2 Σουηδέζες ξεπερνούν μάλλον ανώδυνα την φυγή της Victoria Bergsman. Όλη αυτή η χαλαρωτική και ατμοσφαιρική αύρα που αναδύεται σίγουρα γοητεύει με την ποπ ντίσκο εκδοχή  των Concretes. Αν στο τέλος θα γίνουν..Glass Candy δεν θα μου κάνει εντύπωση…

 

 

 

 

HARLEM-HIPPIES

Πιτσιρικάδες, γκαράζ και βρώμικοι, ιδανικοί για μουσικές ημικρανίες. Τους ακούς και είναι σαν να τους βλέπεις ταυτόχρονα. Έτσι και αλλιώς το γκαράζ θέλει και τους κατάλληλους παίκτες για να παιχθεί και οι μικροί αυτοί αλητήριοι είναι ότι πρέπει για την περίσταση. Δροσιστική αμεσότητα και μια ανεπιτήδευτη απλότητα που όσο μεγαλύτερη γίνεται τόσο εκμηδενίζει και τον περιορισμό της. Συνίσταται σε νορμάλ δοσολογία για ευχάριστο νταβαντούρι και χορό…χωρίς πολλά πολλά.

 

 

 

 

JAILL-THAT’S HOW WE BURN

Καλτ φιγούρες με indie σφραγίδα βουτηγμένη σε γκαραζοποπ επιρροές,που σου φτιάχνουν την διάθεση και απορρέουν φρεσκάδα. Το τελικό L στο όνομα τους προέκυψε από το συμβόλαιο με την Sub Pop. Πιασιάρικα κοφτά ακούσματα που ξεσηκώνουν και σίγουρα διασκεδάζουν χωρίς να κουράζουν. Απλοί, ωραίοι και τρελλοί.

 

 

 

 

 

I LIKE TRAINS-HE WHO SAW THE DEEP

Οι I Like Trains( ή ILIKETRAINS όπως σας αρέσει πιο πολύ) με όπλα την μελαγχολία και το συναίσθημα θυμίζουν και πάλι έντονα Cure. Με όλο αυτό το αφηγηματικό στυλ δίνουν μια ωραία αίσθηση που σε μαγνητίζει είτε είσαι φαν του είδους είτε όχι. Όλο αυτό το ήσυχο υποτονικό ξεκίνημα που καταλήγει σε ινστρουμένταλ επικά τελειώματα και ντύνει αριστουργηματικά την αγωνία των τραγουδιών.

 

 

 

 

LEGENDARY PINK DOTS – SECONDS LATE FOR THE BRIGHTON LINE

Οι θρυλικοί Dots συνεχίζουν να γοητεύουν τα μουσική πλήθη. Εγώ ως φαν δεν μπορώ να είμαι και πολύ αντικειμενικός. Μελωδίες που ταλαντώνονται ανάμεσα στο γήινο και στο διαστημικό.Σταθερό μελωδικό μπιτ και ambient ηλεκτρονικά σε σταθερό χαοτικό ρυθμό προσφέρουν όλο αυτό το μελαγχολικό συναίσθημα που τους έκανε τόσο ερωτεύσιμους. Ο κόσμος των Dots είναι ένας συνθ ανατριχιαστικός, σοκαριστικός, θεατρικός κόσμος που είτε αρέσει είτε όχι. Δεν υπάρχει μέση.

 

 

 

 

ARCADE FIRE-SUBURBS

Άλλο ένα γκρουπ που συμπάθησα στα προηγούμενα άλμπουμς γιατί  έδειξαν ότι διαφέρουν και όντως έτσι συνέβαινε. Το “Suburbs” έχει όμορφες συνθέσεις και όλα τα χαρακτηριστικά της μπάντας που γνωρίζουμε αλλά δεν έχει σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους. Και επειδή ώς γνωστόν, καλώς ή κακώς, επηρεαζόμαστε από συμπάθειες και αντιπάθειες, ακούστε το, απολαύστε το και μην το σκαλίζετε πολύ. Η ρετρό χροιά του άλμπουμ μαζί με την έτσι και αλλιώς αναμφισβήτητη μουσική αξία των Arcade Fire λουσμένη από νοσταλγία και ταξιδιάρικες αισθήσεις του δίνουν μια θέση στις προτιμήσεις μας και ως εκεί…

 

 

 

 

BLONDE REDHEAD-PENNY SPARKLE

Το ιταλοκινέζικο μυστικό έχει πάψει προ πολλού να είναι..μυστικό. Μην μπείτε στην διαδικασία να κάνετε ασύμφορες συγκρίσεις με τα προηγούμενα άλμπουμς γιατί θα υποστείτε μια ασύμφορη μουσική παλίρροια που δεν τους αξίζει. Συνθ μελοδραματισμός και ονειρικές ενορχηστρώσεις ντυμένες μελαγχολικά σήμα κατατεθέν της μπάντας. Αν στις κριτικές που διαβάσετε, τα πολλών ειδών copy-paste που κυκλοφορούν, είδατε άσχημα σχόλια είναι επειδή ο λαός και οι μουσικοκριτικοί(του κώλου) έχουν ανάγκη για νέους ήρωες με ταυτόχρονη ισοπέδωση των νυν και πρώην. Το μουσικό ταξίδι τους συνεχίζετε ανεβάζοντας και ρίχνοντας ταχύτητα. Αλλά έτσι δεν γίνεται πάντα και παντού;

 

 

 

FALL-YOUR FUTURE OUR CLUTTER

Οι Fall είναι Fall. Γρήγοροι, παρανοικοί, εθιστικοί. . Δυνατές κιθάρες, υποχθόνιες καταστάσεις και εκτός ελέγχου διάθεση. Και όσοι στο άκουσμα μιας νέας δουλειάς τους, μυρίστικαν μια μεγαλοπρεπή πατάτα στον ορίζοντα, σίγουρα μαζεύτηκαν και αποδέχθηκαν ότι δεν είναι όλοι οι δεινόσαυροι ίδιοι.Post-punk ή garage, ο καθένας λέει ότι θέλει. Λες και έχει σημασία. Το θέμα είναι ότι τέτοιες μπάντες δεν βγαίνουν πια, οπότε απολαύστε όσο προλαβαίνετε. Στην τέταρτη δεκαετία τους οι Fall είναι εδώ. Ένα post-punk έκθεμα για..φαύλους καταναλωτές μουσικής.

Advertisements

0 Responses to “ηχοτρόπια 2010-μέρος 1ο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Παν-Δαιμόνιο (το):

1. Μουσικές και Ευτράπελα απο ξεμυαλισμένα πιθήκια στο τροπικό Δάσος της Παρωδίας. 2. Λέξεις και ήχοι που προσπαθούν να αποδόσουν μία άλλη ομορφιά, που στην τσέπη της φυλάει το ΜΟΥΣΙΚΟ της ΑΝΤΙΔΟΤΟ, και κυρίως να ορίσουν έναν τόπο συνάντησης για αυτούς που εξακολουθούν να ονειρεύονται.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

pandemonio.word@gmail.com

Το Καλεντάρι

Δεκέμβριος 2010
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ.   Μαρ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Φακέλωμα

Clicks

  • 92,649

Αρέσει σε %d bloggers: